Γνωσιακή Ψυχολογία

Μαθησιακές Δυσκολίες

Μαθησιακές δυσκολίες ή δυσλεξία;

 

Όχι, δεν φταίει το πολυσυζητημένο IQ για την κακή επίδοση στο σχολείο.

 

 

Τα ζητήματα αυτοσυγκέντρωσης, το άγχος των εξετάσεων, η αδυναμία απομνημόνευσης, η υπερκινητικότητα, η δυσκολία προφορικής συμμετοχής, η αποτυχία παρά το διάβασμα, η άρνηση, η μάχη για τη μελέτη στο σπίτι… και τόσα άλλα…  μπορεί να οφείλονται στην έλλειψη συνθετικής/αναλυτικής σκέψης ή συναισθηματικής επικοινωνίας.

 

Με το γαλλικό πρόγραμμα μαθησιακής αναδιοργάνωσης (μέθοδος PIAGET), μπορούν να βελτιωθούν οι επιδόσεις κάθε παιδιού και να εντοπιστεί συγκεκριμένα η νοητική δομή που δυσκολεύει τη μάθηση.

 

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙ ΜΕ ΤΟ «ΠΑΙΔΙ-ΜΑΘΗΤΗ»

 

Σήμερα, τα παιδιά-μαθητές δεν διαφέρουν πολύ από τους ενήλικες γονείς τους στο πλήθος των υποχρεώσεών τους. Κι αυτό γιατί οι απαιτήσεις από το ευρύτερο εκπαιδευτικό-κοινωνικό σύστημα είναι τόσες πολλές, που διαμορφώνουν ένα καθημερινό πρόγραμμα, ιδιαίτερα απαιτητικό.


Για να μπορέσουμε να μπούμε βαθύτερα στις αγωνίες και τα προβλήματα του «παιδιού-μαθητή» πρέπει πρωταρχικά να τα δούμε… σαν να ήταν δικά μας προβλήματα. Ως ενήλικες, οι γονείς μπορούν να ξεχωρίζουν τα αίτια από τα αποτελέσματα των πράξεών τους. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνουν και με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το «παιδί-μαθητής». Δηλαδή, πίσω από την αποτυχία, την απειθαρχία, την αδυναμία αυτοσυγκέντρωσης και τις δυσκολίες προσαρμογής του «παιδιού-μαθητή», οι γονείς πρέπει πριν πράξουν, να σκεφτούν όλα τα πιθανά αίτια.


Συνήθως, οι παράγοντες που αποσυντονίζουν το «παιδί-μαθητή» από τις σχολικές υποχρεώσεις του, βρίσκονται στη φύση του «παιδιού» και όχι του «μαθητή». Με άλλα λόγια, το «παιδί» θέλει από τη φύση του να είναι ανοργάνωτο και να ακολουθεί όλες του τις επιθυμίες, ενώ ο «μαθητής» απαιτείται να είναι οργανωμένος και να τηρεί τις υποχρεώσεις του. Εκεί ανάμεσα βρίσκονται συνήθως οι παράγοντες που προκαλούν αντιδράσεις. Κι εκεί ακριβώς είναι που μπορούν να επέμβουν οι γονείς με τις αποφάσεις τους, τη συμπεριφορά τους και τη διαπαιδαγώγηση.

 

ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ & ΓΝΩΣΙΑΚΕΣ ΔΟΜΕΣ

 

Όπως το ανθρώπινο σώμα αναπτύσσεται ακολουθώντας μία απαραίτητη χρονική συνέχεια βιολογικού προγραμματισμού, έτσι και οι νοητικές διεργασίες ακολουθούν μία ανάλογη πορεία. Η αντιληπτική ικανότητα είναι, κατά συνέπεια, προγραμματισμένη να αναπτυχθεί με τον ίδιο τρόπο σε κάθε παιδί, εφόσον εξωγενείς ή ενδογενείς παράγοντες δεν επηρεάσουν ή εμποδίσουν την εξελικτική γνωσιακή διαδικασία.


Η ανταλλαγή πληροφορίας μεταξύ περιβάλλοντος και ατόμου  είναι η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΑΘΗΣΗΣ.
Η ποιότητα της «προσαρμογής» και της «ενσωμάτωσης» της πληροφορίας εξαρτάται από το βαθμό εξέλιξης των νοητικών δομών. Το αποτέλεσμα οποιασδήποτε ετεροχρονισμένης γνωσιακής διεργασίας αντικατοπτρίζεται σε σειρά μαθησιακών δυσκολιών.

 

Η μαθησιακή εξέλιξη βασίζεται σε δομές κατανόησης, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τη γνωσιακή ικανότητα του παιδιού. Αν οι δομές αυτές δεν υποστηρίζουν ή δεν συμβαδίζουν χρονικά με το επίπεδο της σχολικής μάθησης, προκαλείται άρνηση, ελλειμματική προσοχή διάσπαση προσοχής, αδυναμία οργάνωσης, υπερκινητικότητα, φοβίες, αποτυχία κ.λπ.  Έτσι, επηρεάζεται η αποτελεσματικότητα της αναλυτικής και της συνθετικής σκέψης, η σχολική αποτυχία ή δυσκολία επεκτείνεται χρονικά και το παιδί οδηγείται σε μία περιθωριοποίηση, τόσο από το σχολείο όσο και από την οικογένεια που ταυτίζει συχνά το ρόλο του μαθητή με το ρόλο του παιδιού.

Με τη μέθοδο αξιολόγησης που βασίζεται στη θεωρία του PIAGET μπορούμε με ακρίβεια να «ελέγξουμε» αν και κατά πόσο οι νοητικές δομές του παιδιού είναι «μπροστά» ή «πριν» από τη δομή που καθορίζει η βιολογική του ανάπτυξη.

 

ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ ΝΟΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

 

 Στη γνωσιακή υποστήριξη, επίκεντρο της δουλειάς μας με το παιδί είναι η ανάπτυξη, επανατοποθέτηση, αναδιοργάνωση ή οργάνωση των νοητικών δομών και όχι πάντα η ανεύρεση των ψυχικών αιτιών που οδήγησαν ένα παιδί σε μία συγκεκριμένη νοητική εξέλιξη. Αυτή η επισήμανση είναι εξαιρετικά σημαντική για την απενεχοποίηση της οικογένειας από ενδεχόμενες σκέψεις και ανησυχίες. Τονίζουμε ότι οι μαθησιακές δυσκολίες βασίζονται κατά ένα μεγάλο μέρος και σε γενετικούς παράγοντες που ενισχύονται περιβαλλοντικά, άρα, οι γονείς είναι απαραίτητοι συνεργάτες σε όλη τη διαδικασία της θεραπείας και όχι αυτοί που ευθύνονται για τη δυσκολία του παιδιού.

 Διαχωρίζουμε τη συναισθηματική από τη γνωσιακή υποστήριξη του παιδιού, δύο διαδικασίες που αντιμετωπίζονται ξεχωριστά ψυχοθεραπευτικά. Στην περίπτωση που ο/η ψυχολόγος αντιμετωπίσει συσχετισμούς των γνωσιακών δομών με την ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης (νοημοσύνη που συνδέεται άμεσα με την αντιληπτική ικανότητα συναισθηματικών μηνυμάτων), τότε, μέσα στο πρόγραμμα της γνωσιακής υποστήριξης μπορεί να συμπεριλάβει ψυχοθεραπευτικές τεχνικές ανάπτυξης και της συγκεκριμένης νοημοσύνης.

 

Αυτή η διευκρίνηση είναι απαραίτητη γιατί το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες ή διάσπασης προσοχής αντιμετωπίζουν δυσκολίες έκφρασης και κατανόησης συναισθηματικών μηνυμάτων. Αυτό τα οδηγεί συχνά σε συμπεριφορές απομόνωσης ή έντονων συμπεριφορικών εκτονώσεων όπως έντονη άρνηση, βιαιότητα, εναντίωση σε κανόνες, εγωκεντρικές απαιτήσεις χωρίς την κατανόηση της θέσης των άλλων. Ανάλογα με το πόσο η μαθησιακή διαδικασία γενικότερα στο σχολείο και την οικογένεια έχει επηρεάσει τη συναισθηματική εξέλιξη του παιδιού, κρίνεται και η αποκατάσταση των δυσκολιών του.

 

 


Related Articles

Facebook

Like us on :

Άρθρα
Αντίληψη & Μαθησιακές Δυσκολίες

Η σκέψη μεγαλώνει σαν το σώμα μας;

Σεξουαλική εξάρτηση

Υπάρχει εθισμός στο σεξ;

Έκτρωση...Το τίμημα της σχέσης;

Ο «πελαργός» ήταν ένα ψέμα, όχι ένα λάθος!

Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ατόμων με αναπηρία

Η ελευθερία ενός ατόμου ορίζεται από τη διαφορετικότητά του.


Δημιούργημα της: Dynamic Works
Powered By: EasyConsole CMS